කාබනික ගොවිතැනේ ‘වර්ණනා කරන තරම්‘ ආර්ථික – පාරිසරික හා සෞඛ්‍ය ප්‍රතිලාභ තිබෙනවාද ?

  • අස්වැන්න අඩු නිසා මිල ඉහළ යනවා
  • පිළිකා අවදානම අඩුකරන කතාව බොරුවක්
  • පරිසරයට ලොකු ප්‍රතිලාභයක් නෑ
  • අද ලෝකයට කන්න දෙන්න තවත් 30%ක වගාබිම් ඕනෑ

ලංකාවේ බොහෝ දෙනෙක් කතා කරන, විවේචනය කරන සහ නිවැරදි අවබෝධයක් නැති කාබනික ගොවිතැන යනු කුමක්ද ? කාබනික ගොවිතැන අනුගමනය කරන පිරිවිතර හා ප්‍රමිතීන් මොනවාද ? කාබනික ගොවිතැනේ වාසි සහ අවාසි මොනවාද ? යන්න ගැන අපි නිවැරදිව සොයා බලමු.

කාබනික ගොවිතැනේ අර්ථ දැක්වීම

කාබනික ගොවිතැන යනු ‘ස්වාභාවික සම්පත් ආරක්ෂා කරන සහ සත්ව සුභසාධනය සඳහා දැඩි ප්‍රමිතීන් ඇති පාරිසරික භාවිතයන් සමඟ ඉහළ ජෛව විවිධත්වයක් ඒකාබද්ධ කරන කළමනාකරණ හා කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන ක්‍රමයක්‘‘ ලෙස අර්ථ දැක්විය හැකිය. තවද, කාබනික ගොවිතැන ස්වාභාවික නිෂ්පාදන සඳහා පාරිභෝගිකයින්ගේ ඉල්ලුමට ප්‍රතිචාර දක්වන අතර තිරසාර ග්‍රාමීය සංවර්ධනයේ සන්දර්භය තුළ පරිසරය ආරක්ෂා කිරීමට සමගාමීව ඉඩ ලබා දේ. 

කාබනික ගොවිතැන යන යෙදුම පහත සඳහන් නිෂ්පාදන කාණ්ඩවලට අදාළ වේ:

  • සැකසූ නිෂ්පාදන: එළවළු, ධාන්‍ය වර්ග, පලතුරු, කපු, මල්, සතුන්, බිත්තර හෝ කිරි;
  • මිනිස් පරිභෝජනය සඳහා සැකසූ නිෂ්පාදන: චීස්, පාන් හෝ ක්ෂණික ආහාර;
  • සත්ත්ව ආහාර ( කාබනික සෝයා කේක් වැනි)
  • ශාකමය ප්‍රජනනය සහ බීජ සඳහා ද්‍රව්‍ය.

(සැකසූ කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන Unprocessed products යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ඇසුරුම් කර නොමැති හෝ සිල්ලර වෙළඳාම සඳහා සූදානම් කර නොමැති ආහාර, තන්තු සහ වෙනත් කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනයි)

කාබනික ගොවිතැන් අර්ථ දැක්වීම

කාබනික ගොවිතැනේ වඩාත් පොදු මූලධර්ම කිහිපයක් නම්:

  • “කෘතිම” රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිතා නොකෙරේ – එහෙත්, ඒවායේ “ස්වාභාවික සම්භවය – natural origin” අනුව පොහොර හෝ පළිබෝධනාශක භාවිතා කිරීමට අවසර ඇත.
  • ජානමය වශයෙන් වෙනස් කරන ලද ජීවීන් genetically modified organisms (GMOs) භාවිතා නොකෙරේ;
  • සියලුම කාබනික අපද්‍රව්‍ය ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීම;
  • පාංශු පුනර්ජනනය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා බෝග මාරුව;
  • ජීව විද්‍යාත්මක කාරක මගින් පළිබෝධ පාලනය;
  • කාබනික ආහාර සමඟ පුළුල් ලෙස බෝ කිරීම සහ විකල්ප ඖෂධ සහ වැළැක්වීම් සඳහා ප්‍රමුඛතාවය ලබා දීම;
  • සත්ව සුභසාධනය සහතික කිරීම (පාංශු මතුපිට වාසයට සුදුසු විය යුතුය)
  • පරිසරයට ගරු කිරීම සහ ස්වාභාවික සම්පත් සංරක්ෂණය කිරීම;
  • ජෛව විවිධත්වය නඩත්තු කිරීම හා සංවර්ධනය කිරීම (විවිධ විශේෂ වගා කිරීම සහ බෝ කිරීම)

සාම්ප්‍රදායික ගොවිපලක් සහතික කළ කාබනික ගොවිපළක් බවට පරිවර්තනය කිරීම සඳහා සංක්‍රාන්ති කාලයක් අවශ්‍ය බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය. මෙම කාල සීමාව නිෂ්පාදන වර්ගය මත රඳා පවතින නමුත් සාමාන්‍යයෙන් එය වසර තුනක් දක්වා ගත වේ.

කාබනික ගොවිතැන සඳහා පළිබෝධනාශක සඳහා අවසර තිබේද? කාබනික ගොවිතැන සඳහා අවසර දී ඇති නිෂ්පාදන මොනවාද?

ජනප්‍රිය විශ්වාසයන්ට පටහැනිව, කාබනික ගොවිතැන පළිබෝධනාශක හා පොහොර භාවිතය තහනම් නොකරන අතර කාබනික ගොවිතැනේ බොහෝ ගොවිපලවල් පොහොර සහ / හෝ පළිබෝධනාශක භාවිතා කරයි. උදාහරණයක් ලෙස copper sulfate යනු කාබනික මිදි වගාව සඳහා භාවිතා කරන පළිබෝධ නාශකයකි. සමස්තයක් වශයෙන්, කාබනික ගොවිතැන සඳහා බලයලත් පළිබෝධනාශක හා පොහොර සිය ගණනක් ඇත.

කාබනික හා සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තය අතර වෙනස පවතින්නේ භාවිතා කරන නිෂ්පාදනවල (පොහොර හා පළිබෝධනාශක) මූලාරම්භය තුළ ය. කාබනික ගොවිතැනේ දී, පළිබෝධනාශක සහ පොහොර “ස්වාභාවික සම්භවයක් -natural origin ” තිබිය යුතුය, එනම් ඒවා copper sulfate වැනි ස්වාභාවික ද්‍රව්‍යවල සොයා ගත හැකි නිෂ්පාදන විය යුතුය. කෙසේ වෙතත්, සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තයේ දී ඒවා කෘතිමව, එනම් රසායනාගාරවල නිෂ්පාදනය කළ හැකිය.

පාරිභෝගිකයින් සඳහා කාබනික ගොවිතැනේ වාසි සහ අවාසි

කාබනික ගොවිතැන තුළ පාරිභෝගිකයින්ට බොහෝ වාසි ඇත. කාබනික නිෂ්පාදකයින්ට නිශ්චිත ගුණාත්මක නිර්ණායකයන්ට ගරු කිරීමට බල කරයි.  පොදුවේ ගත් කල, කාබනික ගොවිතැන සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැනට වඩා පුළුල් ය: නිදසුනක් ලෙස, කාබනික ගොවිතැනේ ගොවිපල සතුන් සාමාන්‍යයෙන් විශාල ප්‍රදේශවල ජීවත් වන අතර ඇතැම් සතුන් සඳහා එළිමහනට අනිවාර්ය ප්‍රවේශය ඇත. මෙම පුළුල් ප්‍රවේශය වඩා රසවත් නිෂ්පාදන ලබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි.

අනෙක් අතට, කාබනික ගොවිතැනේ අස්වැන්න සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැනට වඩා අඩුය. එබැවින් පොදුවේ ගත් කල, කාබනික නිෂ්පාදන මිලදී ගන්නා පාරිභෝගිකයින් සඳහා නිර්දේශිත සිල්ලර මිල සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තයේ විකුණුම් මිලට වඩා ඉහළ අගයක් ගනී. මෙය ගැටළු ගණනාවක් මතු කරයි, විශේෂයෙන් දුප්පත් පරිභෝගිකයින්ට කාබනික ආහාර මිලදී ගැනීම අපහසුය.

නමුත් සමහර කාබනික නිෂ්පාදනවල මිල විශාල වශයෙන් වෙනස් නොවේ, විශේෂයෙන් පළිබෝධනාශක නොමැතිව පහසුවෙන් වැඩෙන නිෂ්පාදනවල මිල ඉහළ අගයක් නොගනී. කෙසේවෙතත්, මස් හා කිරි වැනි අනෙකුත් කාබනික නිෂ්පාදනවල සැලකිය යුතු ලෙස මිල අධිකය.

කාබනික ගොවිතැන සහ පෝෂණ සංයුතිය

කාබනික හා සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන අතර පෝෂණ වෙනස්කම් ඇගයීමට බොහෝ අධ්‍යයන උත්සාහ කර ඇත. එසේ වුවද, මෙම අධ්‍යයනයන් එකිනෙකට වෙනස් ප්‍රතිඵල හෙළි කළේය. කාබනික නිෂ්පාදනවල (මස් හා කිරි වැනි) ඔමේගා -3, අත්‍යවශ්‍ය මේද අම්ල හෝ ප්‍රතිඔක්ෂිකාරක සංයෝග ද ඇතුළුව ඇතැම් පෝෂක සාන්ද්‍රකරණය / අන්තර්ගතය වැඩි වී ඇති බව සොයාගෙන ඇත.

සමහර පුළුල් විශ්ලේෂණයන්  මෙම වෙනස්කම් සැලකිය යුතු යැයි සලකන අතර  තවත් සමහරු විශ්වාස කරන්නේ ඒවායේ ආන්තික පෝෂණ වැදගත්කමක් ඇති බවයි. තවද, වෙනත් අධ්‍යයනයන් මගින් ධාන්‍ය නිෂ්පාදන හෝ පලතුරු වල ෆීනෝලික් හෝ ප්‍රතිඔක්සිකාරක සංයෝගවල ඉහළ අන්තර්ගතයක් ඓන්ද්‍රීයව වැඩී ඇති බව හඳුනාගෙන ඇති නමුත් මෙම වෙනස්කම් “සාමාන්‍ය” ලෙස හඳුනා ගනී.

එබැවින් පොදුවේ ගත් කල, සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තයට සාපේක්ෂව කාබනික ගොවිතැනෙන් ලැබෙන ආහාරවල පෝෂණ සංයුතිය මඳක් සම්පූර්ණ විය හැකි බවට ඇඟවුම් තිබේ. තවමත්, මෙම වෙනස එතරම් වැදගත් බවක් නොපෙනේ.

කාබනික ගොවිතැන සහ පළිබෝධනාශක අපද්‍රව්‍ය

අනෙක් අතට, අධ්‍යයන මගින් නිරන්තරයෙන් පෙන්වා දී ඇත්තේ සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනවලට වඩා කාබනිකව වගා කරන ලද නිෂ්පාදනවල පළිබෝධ නාශක අපද්‍රව්‍ය අඩු බවයි. (කැඩ්මියම් වැනි) සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තයේ දක්නට ලැබෙන පළිබෝධ නාශක අපද්‍රව්‍ය ඉතා අඩු වුවද (වර්තමාන සනීපාරක්ෂක සීමාවන්ට වඩා බෙහෙවින් අඩු), සෞඛ්‍ය විද්‍යාත්මකව තවමත් තක්සේරු කර නොමැති විභව ‘කොක්ටේල් බලපෑමක්‘ ගැන ඇතැමුන් සැලකිලිමත්  වේ. එබැවින් කාබනික ආහාර පරිභෝජනය කිරීමෙන් මෙම බලපෑම් වලට නිරාවරණය වීමේ අවදානම සීමා කළ හැකිය.

කාබනික ගොවිතැන සහ සෞඛ්‍යය

කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කිරීමෙන් ඇති වන සෞඛ්‍යමය බලපෑම් තක්සේරු කිරීමට අධ්‍යයන කිහිපයක්ම උත්සාහ කර ඇත. පොදුවේ ගත් කල, බොහෝ දෙනා එහි (සුළු වශයෙන්) ධනාත්මක බලපෑමක් ඇති බවට නිගමනය කරති. එහෙත්, මෙම ප්‍රතිඵල වැදගත් දැයි ඔවුන්ට නිශ්චිතව පැවසිය නොහැක.

ඇත්ත වශයෙන්ම, කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනය බොහෝ විට වඩා හොඳ ආහාර වේලක් අනුගමනය කරන, ක්‍රීඩා කරන, සෞඛ්‍යය කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන හෝ ඉහළ ජීවන තත්වයක් ඇති පුද්ගලයින්ගේ සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවන රටාවන් සමඟ සම්බන්ධ වේ. මේ ආකාරයෙන්, නිරීක්ෂණය කරන ලද වෙනස්කම් කාබනික ආහාර දැඩි ලෙස පරිභෝජනය කිරීම හෝ මෙම සියලු සාධක නිසා දැයි පැවසීම දුෂ්කර විය හැකිය. 

කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කිරීමෙන් ඇති විය හැකි සෞඛ්‍යමය වාසි සනාථ කිරීම සඳහා වඩාත් ගැඹුරු අධ්‍යයන අවශ්‍ය බව දැනට පවත්නා අධ්‍යයන බොහොමයක් පවසයි.

කාබනික ගොවිතැන සහ පිළිකා

කාබනික ආහාර නිතිපතා පරිභෝජනය මගින් (විශේෂයෙන් කාන්තාවන්) ඇතැම් විශේෂිත පිළිකා අවදානම (25%) අඩු කරන බව හෙළිවී තිබේ. නමුත් බොහෝ විට ජනමාධ්‍ය මගින් සමාජගත කිරීමට උත්සාහා කරන ආකාරයට කාබනික ආහාර මගින් පිළිකා අවදානම ‘නිශ්චිතවම‘ අඩු කරන බවට අධ්‍යය මගින් හෙළිකර ගෙන නැත. නමුත් එම අධ්‍යයන අවධාරණය කරන්නේ කාබනික නිෂ්පාදන නිතිපතා පරිභෝජනය කරන පුද්ගලයින් තුළ ‘ලිම්ෆෝමා  පිළිකා‘ (non-Hodgkin’s lymphoma cancers) අඩු බවත් කාන්තාවන්ට වියපත් කාලය තුළ පියයුරු පිළිකා ඇතිවීමේ අවදානම අඩු බවත්ය. 

කෙසේ වෙතත්, මෙම “සෞඛ්‍ය” ප්‍රතිලාභය කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනයට කෙලින්ම සම්බන්ධ දැයි දැන ගැනීම දුෂ්කර ය. නැවතත්, එය වෙනත් සමාජ හා ආර්ථික සාධක සමඟ සම්බන්ධ කළ හැකිය (ජීවන තත්ත්වය, ආහාර හෝ වෙනත් සෞඛ්‍ය පිළිවෙත් වැනි)

මෙම අධ්‍යයන වලට අමතරව කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කිරීම හා පිළිකා අවදානම අවම කිරීම අතර සම්බන්ධයක් පෙන්වීමට ස්වල්ප දෙනෙකුට හැකි වී තිබේ. 

2014 දී මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ සිදුකරන ලද පුළුල් අධ්‍යයනයක් මගින් හොඩ්ග්කින් නොවන ලිම්ෆෝමා පිළිකා ( non-Hodgkin’s lymphoma cancers) හැරුණු විට කාබනික ආහාර නිතිපතා පරිභෝජනය සෙසු පිළිකා අවදානම අඩුවීම සමඟ සම්බන්ධ නොවන බව හෙළි කළේය. එබැවින් කාබනික නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කිරීමෙන් පිළිකා වැළඳීමේ අවදානම සැලකිය යුතු ලෙස අඩු නොවන බව විශ්වාස කිරීමට හොඳ හේතුවක් තිබේ, නමුත් එය ලිම්ෆෝමා පිළිකා වර්ධනය සීමා කරයි.

(ලිම්ෆෝමා පිළිකාවක් lymphoma cancers යනු ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියේ ආසාදන-සටන් සෛල වලින් ආරම්භ වන පිළිකාවකි)

කාබනික ගොවිතැන සහ පරිසරය

කාබනික ගොවිතැන මගින් පරිසරයට වාසි රැසක් ඇත. පළමුව පැහැදිලිවම එය භාවිතා කරන පළිබෝධනාශක සංඛ්‍යාව අඩු කරයි. මක්නිසාද යත් සමහර “ස්වාභාවික සම්භවය / natural origin” සහිත යෙදවුම් සඳහා අවසර දී ඇතත්, කාබනික ගොවිතැන ඒවායේ භාවිතය දැඩි ලෙස නියාමනය කරයි. මේ අනුව, කාබනික ගොවිතැන මගින් ජෛව විවිධත්වයට හා පරිසර පද්ධතිවලට පළිබෝධනාශක  මගින් ඇති විය හැකි හානිකර බලපෑම් අවම කරයි.

කෙසේ වෙතත්, කාබනික ගොවිතැන සමහර විට ගැටළු ගණනාවක් ඇති කරයි.

පළමුව, කාබනික ගොවිතැනේ ඵලදාව සාමාන්‍යයෙන් සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැනට වඩා අඩු වන අතර එමඟින් ඉහළ මෙහෙයුම් පිරිවැයක් දැරීමට සිදුවේ (එබැවින් විකුණුම් මිල ඉහළ යාම අනිවාර්යය වේ). 

රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිතා කිරීමට ඇති නොහැකියාව නිසා ගොවීන්ගේ වැඩ ප්‍රමාණය තවදුරටත් ඉහළ යයි. වල් නෙලීම වඩාත් දැඩි ලෙස නියාමනය කරනු ලබන අතර සාමාන්‍යයෙන් වැඩි වැඩ ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වේ. 

සාරාංශයක් ලෙස, සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මාන්තයේ දී මෙන් කාබනික ගොවිතැනේ දී සමාන ආහාර ප්‍රමාණයක් නිෂ්පාදනය කිරීමට වැඩි උත්සාහයක් හා මිනිස් ශ්‍රමයක් අවශ්‍ය වේ.

මෙම අස්වැන්න නැතිවීම පාරිසරික ප්‍රශ්න ගණනාවක් මතු කරයි.  කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය මගින් හිමිවන අස්වැන්න අඩු හෙයින් සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැනෙන් නිපදවන ආහාර ප්‍රමාණයම නිෂ්පාදනය කිරීමට වැඩි ගොවි බිම් අවශ්‍ය වෙයි. න්‍යායට අනුව, මෙය පරිසර පද්ධති කෙරෙහි මිනිස් පීඩනය වැඩි කිරීම ද අදහස් කරයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, කාබනික ගොවිතැන පිළිබඳ සිදුකරන ලද පුළුල් සංස්ලේෂණ අධ්‍යයනයකින් (large synthesis study) හෙළි වී ඇත්තේ කාබනික කෘෂිකර්මාන්තයෙන් පමණක් පෘථිවිය පෝෂණය කිරීම සඳහා තවත් අමතර වගා බිම් 30%ක් පමණ අවශ්‍ය බවයි.

ජාත්‍යන්තර පර්යේෂණ වාර්තා කිහිපයක් ඇසුරිණි – සැකසුම – තීක්ෂණ වෙළෙන්එගොඩ

Ad Widget

Recommended For You

About the Author: Editor(T)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *